بچه را به دلیل یک انگشت اضافی "فریک" نامیدند - مردم مدام می پرسیدند که در دوران بارداری چه خورده ام

Mar 19, 2026 پیام بگذارید

شنیدن بچه های دیگر با اشاره به دست نوزاد و صدا زدن او "عجیب"، حتی اگر فقط صحبت های کودکانه باشد، باز هم برای مادر بسیار دردناک بود. هنگامی که مادربزرگ از نوزاد مراقبت می کرد، حتی دست کودک را با آستین می پوشاند- فقط به این دلیل که کودک یک انگشت اضافی روی دست چپ داشت.

 

info-1242-699

اولین بازدید

 

این دومین فرزند او بود. فرزند اول او این وضعیت را نداشت. پس از به دنیا آمدن نوزاد، مادربزرگ هنگام پوشیدن لباس متوجه چیز غیرعادی شد. در آن زمان مادر بسیار گیج شده بود و نمی دانست چه اتفاقی افتاده است.

 

بعداً برخی از بستگان پرسیدند که آیا در دوران بارداری چیزی نامناسب خورده است که باعث این امر شده است؟

 

با این حال، از قبل از{0}بارداری تا زایمان، مادر یک رژیم غذایی معمولی داشت، بدون هیچ چیز غیرعادی. همچنین هیچ سابقه خانوادگی پلی داکتیلی در هر دو طرف وجود نداشت، بنابراین به وضوح بیشتر شبیه یک تصادف بود.

 

با این حال، مادر گاهی اوقات خود را سرزنش می کرد و احساس گناه می کرد که فرزندش مجبور به تحمل چنین اظهار نظرهایی است. با نگاهی به دست نوزادش، او و خانواده اش تصمیم گرفتند راهی برای درمان او بیابند. اگرچه آنها در ابتدا با پزشکان محلی مشورت کردند، اما به آنها گفته شد که برای جراحی صبر کنند تا نوزاد بیش از یک سال سن داشته باشد.

 

اما وقتی نوزاد یک ساله شد، به آنها گفته شد که بیشتر صبر کنند-که جراحی در دو سالگی بهتر است. والدین بیش از این نمی توانستند صبر کنند، بنابراین تصمیم گرفتند که در سراسر استان ها به ووهان سفر کنند. به هر حال، نوزاد یک دختر بود و آنها نگران بودند که منتظر ماندن بیشتر ممکن است با بزرگ شدن او باعث ناراحتی روانی شود.

 

info-1242-699

اولین بازدید

 

وقتی بچه 1 سال و 4 ماهه بود والدینش او را به کلینیک آوردند. در سالن انتظار، مادر کودکانی را از سرتاسر کشور مشاهده کرد-برخی از آنها وضعیتی مشابه دخترش داشتند، در حالی که برخی دیگر موارد پیچیده‌تری مانند پلی داکتیلی دست و پا، سنداکتیلی و شست شناور داشتند.

 

مادر قبل از ملاقات با من بسیار مضطرب بود و معتقد بود که وضعیت فرزندش به شدت وخیم است. اما پس از رسیدن به کلینیک متوجه شد که مورد نوزادش منحصر به فرد نیست. نه تنها بیماران اول-بلکه موارد متعددی برای پیگیری-بودند که تا حد زیادی اضطراب او را کاهش داد.

 

انگشت اضافی روی دست چپ نوزاد ساختار نسبتاً ساده‌ای داشت و عمل جراحی کاملاً معمولی بود.

 

info-1242-699

قبل از عمل اشعه ایکس-

 

در 1 سال و 4 ماهگی نوزاد در سن مناسبی برای عمل جراحی قرار داشت. در واقع، زمانی که کودک 6 تا 8 ماهه است و حدود 6 کیلوگرم وزن دارد، معمولاً می توان جراحی را در نظر گرفت.

 

پس از درک کامل این وضعیت، والدین در نهایت احساس عصبی کمتری کردند. دیگر چیزی برای نگرانی وجود نداشت-آنها فقط باید با آرامش منتظر جراحی باشند.

 

وقتی نوزاد به عمل جراحی رفت، مادر فکر می کرد که گریه نمی کند، زیرا برنامه جراحی از قبل مشخص بود و او خیلی نگران نبود.با این حال، با دیدن سایر والدین بسیار عصبی، هنگامی که دخترش در واقع وارد اتاق عمل شد، نتوانست جلوی گریه اش را بگیرد.

 

عمل جراحی بدون مشکل پیش رفت. با دیدن انگشت اضافی که از بین رفته بود، آرامش زیادی برای مادر ایجاد کرد-مرحله اول کامل شد.

 

info-1242-699

9 ماه بعد از جراحی

 

پس از ترخیص، تمام خانواده تلاش زیادی برای توانبخشی{0}}تمرینات عملکردی، بستن آتل و استفاده از داروهای ضد اسکار- انجام دادند.

 

در ابتدا، کودک بسیار ناهمکار بود. هر بار که زمان تمرین می رسید، او فرار می کرد و والدینش مجبور بودند او را "گیر" کنند. اما پس از مدتی او به تدریج سازگار شد و همکاری بیشتری پیدا کرد و سرانجام بهبودی او در مسیر درست قرار گرفت.

 

در ابتدا، هنگام انجام تمرینات غیرفعال، مادر از شنیدن گریه دخترش احساس ناراحتی می کرد. اما این یک فرآیند ضروری بود، بنابراین والدین به شدت از دستورالعمل‌های مراقبت پس از عمل پیروی کردند-و از ویدیوها و توصیه‌های پزشکی نحوه تعویض پانسمان، انجام تمرینات، استفاده از آتل، و استفاده از داروهای اسکار را یاد گرفتند. آنها همه چیز را بدون از دست دادن چیزی انجام دادند و آن را به خوبی انجام دادند.

 

info-1024-684

تغییرات قبل و بعد از جراحی

 

تلاش والدین نتیجه داد. کودک اکنون می تواند به خوبی بازی کند و از دست خود استفاده کند و اعتماد به نفس بسیار بیشتری پیدا کرده است. قبلاً دست چپ خود را پنهان می کرد، اما اکنون وقتی کسی در مورد آن می پرسد، دیگر نمی ترسد و می تواند با اطمینان دست خود را برای نشان دادن دیگران دراز کند.

 

بعد از همه سختی ها بالاخره خوشبختی آمد. مادر با نگاهی به دست بهبود یافته فرزندش، احساس گناه بسیار کمتری می کند. اکنون کودک می تواند با اطمینان دست کوچک خود را مانند سایر کودکان دراز کند. مادر می‌گوید که هرگز نمی‌خواهد فرزندش دوباره تحت عمل جراحی قرار گیرد-یک بار کافی است.

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

ایمیل

پرس و جو