من فقط نمی فهمم چرا این اتفاق برای او افتاد.
با پایان یافتن مشاوره، مادر بالاخره سوالی را که ذهنش را مشغول کرده بود پرسید.

پای راست کودک پنج انگشت معمولی را نداشت. یک انگشت اضافه در کنار انگشت کوچک پا وجود داشت و برخی از انگشتان پا نیز به هم جوش خورده بودند.
"وقتی او به دنیا آمد، من به شدت مضطرب بودم. احساس می کردم همه چیز به هم ریخته است."
هیچ کس انتظار نداشت که نوزاد با این وضعیت به دنیا بیاید. مادر در کنار اضطراب سوالات زیادی هم داشت و باورش سخت بود.
چرا؟
چرا کودک کاملا سالم او یک انگشت اضافی ایجاد کرد؟
آیا والدین کار اشتباهی انجام دادند؟
من کاملا احساسات مادر را درک می کنم. با این حال، علت دقیق پلی داکتیلی هنوز به طور کامل شناخته نشده است. به طور کلی اعتقاد بر این است که ممکن است مربوط به بیان ژن یا ناهنجاری هایی باشد که در طول تقسیم و توسعه سلولی رخ می دهد.
از دیدگاه والدین، ردیابی علت خاصی در دوران بارداری بسیار دشوار است. برخی از عوامل تأثیرگذار احتمالی عبارتند از قرار گرفتن در معرض دود سیگار، فرمالدئید و سایر عوامل فیزیکی یا شیمیایی پنهان.
بنابراین لازم نیست والدین در این شرایط بیش از حد مضطرب باشند. اگرچه شناسایی علت دقیق ممکن است دشوار باشد، اما هنوز راه های موثری برای حل مشکل کودک وجود دارد.
در طول مشاوره، کودک 7 ماهه بود.

مادر جدا از ظاهر، متوجه گشاد شدن پای بچه شده بود. هنگام پوشیدن کفش، انگشتان پا فشرده میشد، بنابراین او فقط میتوانست کفشهای بزرگتر- بخرد.
نگرانی مهم دیگری وجود داشت: کودک در آستانه یادگیری راه رفتن بود!
مادر نگران بود که اگر درمان به تأخیر بیفتد، ممکن است در آینده بر توانایی راه رفتن کودک تأثیر بگذارد.
مشاهده و نگرانی او منطقی بود. برای مواردی مانند این که شامل پلی داکتیلی همراه با سینداکتیلی است، معمولاً زمانی که کودک حدود 6 ماهه است می توان جراحی را در نظر گرفت.
در این سن، عملکرد قلب و ریه کودک نسبتا بالغ است. اگر وزن کودک به حدود 6 کیلوگرم رسیده باشد و مشکل سلامتی دیگری نداشته باشد، به طور کلی می توان جراحی را با خیال راحت انجام داد.
دلیل دیگر مسئله راه رفتن است که مادر نگران آن بود. در این مرحله کودک هنوز راه رفتن را شروع نکرده است. پس از بهبودی پس از جراحی، کودک می تواند به سرعت سازگار شود و در هنگام یادگیری راه رفتن تحت تأثیر قرار نمی گیرد.
البته کودکان بزرگتر نیز می توانند تحت درمان جراحی قرار گیرند.
با این حال، والدین باید در طول دوره تحمل وزن بعد از عمل-کودک توجه بیشتری داشته باشند. معمولاً یک دوره سازگاری وجود دارد و تشویق و راهنمایی والدین بسیار مهم است.
به همین دلیل است که مداخله زودهنگام در حدود 6 ماهگی ترجیح داده می شود. درمان زودهنگام به والدین این امکان را می دهد که انرژی و زمان بیشتری برای تمرکز بر توانبخشی کودک داشته باشند.
وضعیت کودک در واقع چندان پیچیده نبود. به طور کلی، انگشت اضافی در سمت داخلی را می توان برداشت، و انگشتان به هم چسبیده را می توان جدا کرد. پس از بهبودی، کودک می تواند به طور معمول بایستد و راه برود.
برای والدین نوزادان، مواجهه با شرایطی مانند انگشتان پا یا انگشتان اضافی به طور طبیعی می تواند باعث اضطراب و نگرانی شود. این احساسات بسیار رایج هستند.
