مشکل انگشت شست راست این کودک کاملاً شدید است، متعلق بههیپوپلازی انگشت شست نوع چهارم (شست شناور). تمام انگشت شست فقط توسط یک رباط به کف دست متصل است و آن را بسیار شکننده می کند. از آنجایی که انگشت شست هنوز نسبتاً بزرگ است، تمام خانواده امیدوار بودند که آن را نجات دهند و ترجیحاً آن را به جایی برگردانند که کودک بتواند با دست راست خود بنویسد. پس از انجام پیوند نیمی از استخوان کف دست برای بازسازی و حفظ انگشت شست به مدت نیم سال، آرزوی آنها محقق شد و کودک اکنون می تواند بدون هیچ مشکلی بنویسد.
هفت ماه بعد از جراحی، او می تواند بنویسد
Sگرفتن انگشت شست آرزوی خانواده را برآورده می کند
از زمان تولد کودک، تمام خانواده در جستجوی کمک پزشکی بوده اند. آنها با پزشکان زیادی مشورت کردند، اما فقط دو نوع پاسخ دریافت کردند: یا پزشکان با چنین موردی مواجه نشده بودند و پیشنهاد کردند که در جای دیگری به دنبال درمان باشند، یا توصیه کردند.همجوشی شست انگشت اشاره.
این با خواسته های خانواده در تضاد بود. والدین نمی خواستند انگشت شست قطع شود. مادر هر بار که بچه را برای بازی بیرون می آورد، دستش را در جیبش پنهان می کرد که اشک از چشمان مادر جاری می شد. این فقط عزم خانواده را برای نجات انگشت شست تقویت کرد. بنابراین، خانواده به دنبال فرصت مناسب برای نجات انگشت شست بوده است.
مشاوره اولیه
شست شناور: آیا می توان آن را ذخیره کرد؟
اینکه آیا یک انگشت شست شناور می تواند ذخیره شود یا خیر بستگی به شرایط خاص دارد. به طور کلی، نوع III و برخی از موارد هیپوپلازی انگشت شست نوع IV را می توان نجات داد. اگرچه وضعیت این کودک کاملاً وخیم است، اما حفظ انگشت شست به دلیل اندازه نسبتا بزرگ آن هنوز معنادار است.
دو روش برای ذخیره انگشت شست وجود دارد:بازسازی متاتارسوپیوند استخوان نیمه کف دست. تفاوت اصلی در محلی است که استخوان از آن برداشت می شود، که بر محل اهدا کننده تأثیر متفاوتی می گذارد.
بازسازی متاتارسشامل برداشتن نیمی از استخوان سوم یا چهارم متاتارس از پا (به صورت طولی) و پیوند آن به دست آسیب دیده برای بازسازی اولین استخوان متاکارپ و اولین مفصل کارپومتاکارپال است. با این حال، پا تا سه ماه پس از جراحی نباید وزن را تحمل کند. مدت زمان عمل طولانیتر است و هر دو پیوند استخوان آزاد و پیوند استخوان آناستوموز عروقی خطر جذب و نکروز استخوان را به همراه دارند.
پیوند استخوان نیمه کف دستجراحی بازسازی عمدتاً به دو مرحله تقسیم میشود: در مرحله اول، بخشی از استخوان از استخوان متاکارپ دوم دست آسیبدیده گرفته شده و به استخوان متاکارپ اول پیوند زده میشود تا چارچوب ایجاد شود. در مرحله دوم، تاندون ها از انگشت حلقه برای بازسازی عملکرد انگشت شست گرفته می شود.
مشاوره اولیه
در مورد پیوند استخوان نیمه کف دست، والدین دو سوال داشتند:
(1) آیا گرفتن استخوان از انگشت اشاره بر آن تأثیر می گذارد؟
خیر. بر اساس مشاهدات پیگیری طولانی مدت، برداشتن بخشی از استخوان از استخوان متاکارپ دوم کمترین تأثیر را بر رشد آن و فعالیت انگشت اشاره داشته است.
(2) آیا گرفتن تاندون از انگشت حلقه بر آن تأثیر می گذارد؟
برداشتن تاندون فلکسور از انگشت حلقه یک روش بسیار بالغ است. پس از بازیابی عملکرد انگشت شست، تاثیر بر انگشت حلقه عمدتاً در حرکت مستقل آن است. در حالی که انگشت حلقه نمی تواند به طور مستقل خم شود، می تواند مانند انگشت میانی همراه با انگشتان دیگر خم شود.
اشعه ایکس قبل از عمل
ورزش ممکن است خسته کننده به نظر برسد، اما پشتکار نتیجه می دهد
عملکرد انگشت شست را نمی توان بدون تلاش به دست آورد. ما با والدین به اجماع رسیدیم تا با کمترین فداکاری به حداکثر عملکرد برسیم. بنابراین، زمانی که کودک نزدیک به شش سال داشت، جراحی حفظ شست را انجام دادیم.
از آنجایی که کودک هیچ تجربه قبلی در استفاده فعالانه از انگشت شست خود نداشت، والدین باید به تدریج او را از طریق تمرینات مطابق دستور پزشک راهنمایی می کردند و به او کمک می کردند تا فعالیت عصبی انگشت شست خود را دوباره برقرار کند. کودک در ابتدا همکاری چندانی نداشت و به والدین توصیه می کردیم که صبور باشند. او با گرفتن اشیای بزرگتر شروع کرد و به تدریج به وسایل کوچکتر مانند لوبیا رفت. بعداً وزن اجسام را به تدریج افزایش دادند تا اثربخشی تمرینات را افزایش دهند و رشد انگشت شست را تحریک کنند.
ورزش های قدرتی پس از 7 ماه پس از جراحی
او که بچه بزرگی بود، نسبتاً سازگار بود. پس از عمل جراحی مرحله دوم و برداشتن بخیه ها، کودک برنامه تمرینی ما را به خوبی رعایت کرد. اگرچه او در ابتدا ترجیح می داد از انگشت اشاره خود استفاده کند، اما زمانی که به استفاده از انگشت شست خود عادت کرد، شروع به استفاده بیشتر از دست راست کرد. اکنون، او با استفاده از هر دو دست برای گرفتن اشیا مشکلی ندارد.
نوشتن با دست راست او آرزوی خانواده بوده است. جدا از تمرینات گرفتن روزانه، والدین تمرینات نوشتاری اضافی را نیز برای کودک فراهم کردند. از پیشرفت مشاهده شده در طی هر بازدید بعدی، دست خط کودک به تدریج بهبود می یابد.
فشار دادن توپ های کوچک 7 ماه پس از جراحی
بهبودی کودک مدیون کمک والدینش است. ما همچنین معتقدیم که با انجام تمرینات بیشتر، وضعیت دست های او همچنان رو به بهبود خواهد بود.